PODIJELI

Današnji Google doodle posvećen je 142. godišnjici od rođenja najznačajnije slikarke sa početka vijeka – Nadežde Petrović. Ta umjetnica je rođena u Čačku 12. oktobra 1873, a višu žensku školu završila je u Beogradu 1891. godine. Godinu dana kasnije polaže ispit za nastavnicu crtanja u srednjim školama i postaje učenica u ateljeu Đorđa Krstića.

Već 1900. godine imala je prvu samostalnu izložbu u Beogradu, a godinu dana kasnije započinje rad u ateljeu Julijusa Ekstera u Minhenu, dok 1903. osniva humanitarno društvo Kolo srpskih sestara sa Delfom Ivanić i Milicom Dobri.

Iako je tematski ostala verna nacionalnom, stilski se potpuno okrenula savremenim tokovima evropske umjetnosti.

U odnosu na ostale domaće umjetnike išla je znatno ispred svog vremena – sigurno da je i to jedan od razloga što od svojih savremenika nije bila dobro shvaćena, a u jednoj tradicionalno patrijarhalnoj srpskoj sredini.

Bila je u stanju da sve prikaže bojama: širokim gestualnim potezom četke, jakim bojama i izuzetno jasnim i zvonkim kolorističkim odnosima svijetlih i tamnih partija, bez međutonova, gustim pastuoznim namazima, nekada skoro reljefastim, sa bojenim akcentima na licima, nošnji, krošnjama i stablima drveća, na uzburkanom nebu.

Zahvaljujući njenom duhu koji je, iz male Srbije, stremio modernom svijetu, ali i srećnim okolnostima da se početkom 20. vijeka školuje i da posjeti likovne centre Evrope, njeno slikarstvo ide u korak sa evropskim ekspresionizmom, a ponekad se čak približava, tada još neafirmisanoj apstrakciji.

Na njenim radovima dominiraju velike površine, njene omiljene crvene i zelene boje. Ljubav prema bojama stvara na nekim platnima koloristički vrtlog gdje se, pored ostalih, ističu fovistička ljubičasta, plava i crna boja.

Snažni potezi četkice i široki i gusti, pastuozni, namazi ponekad platno pretvaraju u dinamičnu reljefastu površinu. Voljela je da slika portrete i pejzaže, a njen patriotizam ogledao se i u čestom izboru tema iz nacionalne istorije i slikanju ljudi i predjela Srbije.

Djelo Nadežde Petrović, u cjelini, zrači ekspresijom, snagom i hrabrošću te jedinstvene žene-slikara sa Balkana. Školovanje u Minhenu, posjete Parizu i Italiji i stalni povratak tradicionalnoj Srbiji ostavili su trag na njenim platnima, pa se njen opus može podijeliti na nekoliko perioda.

Tokom balkanskih i Prvog svjetskog rata bavila se i fotografijom, kao prva žena ratni fotograf. U Čačku se od 1960. održava slikarsko bijenale pod nazivom Memorijal Nadežde Petrović i u tom gradu se nalazi galerija koja nosi njeno ime.

Umrla je u Valjevu 3. aprila 1915. godine, od pjegavog tifusa, dok je bila na dužnosti dobrovoljne bolničarke.